Rozdział II — Wiosenne Archiwum

Opowieść o przemianie. Nie tej gwałtownej — lecz tej, która zachodzi powoli, w ciszy.

Skorupy, które pękają. Porcelana nosząca ślady czasu. Materia w procesie. Przemiana dzieje się w ziemi, w mchu, w ciężkiej misie pamiętającej dawne kuchnie. W jednych pracach przemiana zachodzi w środku — w przestrzeni ukrytej pod powierzchnią.

Alchemia nie oddziela natury od symbolu. Pokazuje moment, w którym jedno staje się drugim.

Alchemia pojawia się cyklicznie — w momentach przejścia, kiedy światło zmienia kierunek, a to co ukryte zaczyna być widoczne.

Dla przestrzeni, które rozumieją ciszę przemiany.